نه شربت آلبالو،نه نوشابه،نه چای تلخ،نه حتی آب،لیوان به هبچ کس دل نبست،تمام عمرخالی ماندوخالی شکست...
كل بازديدها:
افراد آنلاین:


زمستان








                                                      :x:x:x:x:x

                                         

 مامان جونم خوشگلم دوستت داشتم و دوستت دارم ودوستت خواهم داشت .. تا زنده ام تو قلب من ویادمنی . .

------------------------------------------------------------------------------------------

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می كنی او درد می كشد و تو نگرانی كه كودك دختر نباشد. او بی خوابی می كشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر.... و هر روز او متولد میشود؛عاشق می شود؛مادر می شود؛پیر می شودو میمیرد.........:(:((

                                                          

                                  ***    دکترشهید علی شریعتی    ***

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                       مادر

                      

       

                          

 

 

                            پسر رو قدر مادر دان که دایم

                            کشد رنج پسر بیچاره مادر


 

                            برو بیش از پدر خواهش که                   

                            تو را بیش از پدر بیچاره مادر


 

                            زجان محبوب تر دارش که دارد

                             زجان محبوب تر بیچاره مادر


 

                            از این پهلو به آن پهلو نغلتد

                            شب از بیم خطر بیچاره مادر


 

                            نگهداری کند نه ماه و نه روز

                            تو را چون جان به بر بیچاره مادر


 

                            به وقت زادن تو مرگ خود را

                             بگیرد در نظر بیچاره مادر


 

                            بشوید کهنه و آراید او را

                            چو کمتر کارگر بیچاره مادر


 

                            تموز و دی تو را ساعت به ساعت

                             نماید خشک و تر بیچاره مادر


 

                            اگر یک عطسه آید از دماغت

                             پرد هوشش زسر بیچاره مادر


 

                            اگر یک سرفه بی جا نمایی

                             خورد خون جگر بیچاره مادر


 

                            برای این که شب راحت  بخوابی

                             نخوابد تا سحر بیچاره مادر


 

                            دو سال از گریه روز و شب تو

                             نداند خواب و خور بیچاره مادر


 

                           چو دندان آوری رنجور گردی

                            کشد رنج دگر بیچاره مادر


 

                          سپس چون پا گرفتی ، تا نیافتی

                          خورد غم بیشتر بیچاره مادر


 

                          تو تا یک مختصر جانی بگیری

                           کَنَد جان مختصر بیچاره مادر


 

                          به مکتب چون روی تا باز گردی

                           بود چشمش به در بیچاره مادر


 

                          وگر یک ربع ساعت دیر آیی

                           شود از خود به در  بیچاره مادر


 

                          نبیند  هیچکس  زحمت به دنیا

                          ز مادر بیشتر بیچاره مادر


 

                          تمام حاصلش از زحمت این است

                          که دارد یک پسر بیچاره مادر


                                                                          

                         






                     ----****شاعر:ایرج میرزا****----



    

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم شهریور 1390ساعت 9:16  توسط yokabed  | 


جز باد باران زای ِ یخ ، دستی به دست من ، نزد

                                

                                                           زین پنجره ، می بندمش ، اما ، نه چون دیوار ُ سد

 

 

      
 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم اسفند 1387ساعت 12:35  توسط yokabed 



            مقرارت آدم بودن  !!!...



1= به تو بدنی تحویل می دهند ـــــــ >> : شاید خوشت بیاید ، شاید خوشت نیاید . ، اما مال توست واین چهار صباح را باید با آن سر کنی .



2= درسهائی خواهی آموخت ـــــــ >> : تو در مدرسه ای غیر انتفاعی به نام زندگی ثبت نام کرده ای . این مدرسه ، تمام وقت است . هر روز فرصت داری تا درس های تازه ای بیاموزی . ممکن است ازاین درس ها خوشت بیلید ، ممکن است با با خودت بگوئی چه احمقانه و بی ربط !



3= تا وقتی درسی را خوب شیر فهم شوی ، بارها برایت تکرار خواهد شد ــــــ >> : هر درسی در انواع شکل ها به تو عرضه می شود ، تا زمانی که آن را بیاموزی . هر وقت آموختی ، بعد اجازه داری بروی سر کلاس بعد .

 


4= آموختن ، پایانی ندارد ــــــ >> : هیچ بخشی از زندگی نیست که شامل درس و آموزش نباشد . مادام که زنده ای . درس هائی هست که باید بیاموزی .



5= (( آنجا )) بهتر از (( اینجا )) نیست ــــــ >> : هر وقت (( آنجا )) ، (( اینجا )) بشود . باز می بینی که (( آنجای )) دیگری برایت پیدا شده که هنوز بهتر از (( اینجا )) ست .



6= دیگران ، فقط آئینه های تو هستند ــــــ >> : نمی توانی از چیزی درون کس ِ دیگری خوشت یا بدت بیاید . مگر این که این چیزی که درون خودت که دوستش داری یا از آن بدت می آید ، منعکس کند .



7= چگونه ساختن زندگی ، به خودت بستگی دار د ــــــ >> : تو همه منابع و ابزار را دارا هستی . این که با آنها چه می کنی ، منوط به خودت است . انتخاب با توست .



8= پاسخ سوالاتت در درون خودت نهفته ــــــ >> :(( پاسخ )) سوالاتی که از زندگی داری ، درون خود توست . فقط باید ببینی ، بشنوی و اعتماد کنی .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387ساعت 13:14  توسط yokabed  | 


۱۷  سالگی من

 

با این ترانه بر گردیم به ۱۷ سالگی من          ، 

 به خنده های بی وقفه              ،

به بغض خانگی من    ،

به امتحان شهریور              ،

 به وحشت شب آخر      ،

به لحظه های تقلب          ،

 خط خطی گوشه ی دفتر     ،

آن گلاب دان قدیمی در کدامین صخره افتاد         ،

شاپرک بانوی آواز در کجای شعله جان داد  ،

در کجای کوچه گم شد سکه ی جوانی من . . . . .  

بگو کجا به گل نشست کشتی بادبانی ما         ،

بوی خوب گندم چه شد   ،

هفته ی خاکستری کو               ،

 

حرف ناب شام آخر      >>>    >>>   >>>     >>>  

 

کوچه شد چراغ جاد و و و . . . . . . .   

 

با این ترانه بر گردیم به ۱۷ سالگی من . . .

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم خرداد 1387ساعت 15:22  توسط yokabed  | 


 

            < >*** خدا یه حقیقته ***<>

 

 

حرف اولین ُ آخر، حرف ِهنوز نا تمام مانده

 

حرفی که تو خلوت ِ خود ،هر کسی یه روح ِ خوب ِ

 

حرف ِ زندگی ُ مرگ ، قصه ی پائیز و برگ

 

کی حرف گفتنی داره ، کی شناخته دنیا رو

 

ما باید از کی بپرسیم ، چی می بینه فردا رو

 

بعضی ها اصلا می گن دنیا ئی نیست

 

 من ُ تو ، تو سایه ائیم اگه ما باور کنیم که

 

سایه ائیم ،یا خط و نشانه ائیم  ،سایه ها که

 

پاک می شن، ما زخود سایه داریم ،واسه کاخ

 

هستیمون یه عالم پایه داریم

 

کی شناخته دنیا رو، کی می بینه فردارو

 

کی شناخته دنیا رو، کی می بینه فردارو

 

اگه زندگی غم ِ ،نفس های یک دم ِ ،چرا پایان

 

 نداره ، یه دم که خیلی کم ِ ،اگه زندگی تمومش

 

شادی ِ، هر کی هر چی که بخواد آزادی ِ، پس

 

چرا زیاد ُ گاهی کم میاد، شادی پایان می گیره ُ غم میاد

 

کی شناخته دنیا رو کی می بینه فردا رو

 

کی شناخته دنیا رو کی می بینه فردا رو

 

اگه آدم یه روزی خاک بشه ،اثرش از رو زمین

 

 پاک بشه،زندگیش تموم شده ، زندگیش تموم

شده

 

پس چرا دنیا اومد ، پس چرا دنیا اومد

 

بعضی ها می گن من تو با همیم ،اصلا هر کسی

 

 که تو این عالم ِ ،دونه های روشن یک خوشه

 

ائیم،پراکنده روی زمین هر گوشه ائیم

 

 درخت این خوشه از باغ خداست

 

خدا یک حقیقت ِ

 

همه دونه ها رو دوست داره خدا

 

خدا عدل و رحمت ِ ،نیازش به هیچی نیست

 

سیاه ُ سفید یکی ست ، سیاه ُ سفید یکی ست

 

راه ما همه یکی . . .  رفتن ُ. . .  رسیدن ِ

 

آخرین مقصد ِ ما ، خوشه ها رو دیدن ِ

 

اگه ما همراهیم مه گی در راهیم

 

پس چرا جنگی باشه؟    یا دل تنگی باشه؟

 

اگه ما همراهیم همه گی در راهیم

 

بگیریم دست ِ هم رو دنیا مون رنگی باشه

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387ساعت 11:7  توسط yokabed  | 


 

 خواب

 

 ـــــــــ   روزگار اگر روزگار ماست ، هیچ احوالی از ما نپرس . . . نه زنگی بزن . . . نه خطی بنویس . . .  نه نامه ای بفرست . . .

زندانی نیستم ، بیمارستان نیستم ، خانه نشین نیستم ،

 

                                                                    پس زنده ام هنوز . . . !

 

حالا برو می خواهم بخوابم ، می خواهم به خوبی همین شب و روز همیشه بیندیشم .

ما زنده ائیم ،

              

   هنوز صبح ها خسته از خواب بر می خیزیم ، شب ها خسته به خانه بر می گردیم ، کسی به ما نمی گوید دست و رویت را کجا شسته ای . . . کسی به ما نمی گوید اسمت چیست . . . کسی از ما نمی پرسد شماره ی کفش همسایه ات چند است . . .

 

                                                                 اصلا چرا زنده ای هنوز . . . !

 

کسی کاری به کلمات مخفی ما ندارد . ما خوش بخت هستیم دوست من  .  .  .

 

  ــــــ  حالا برو می خواهم بخوابم . ، فقط بخوابم ، خواب   .   .   .

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 12:11  توسط yokabed  | 


آخرین نامه از مزرعه ی حیوانات ان شا الله . . .   

                         

به زبان شما آدمیزادهاسلام علیکم و حالتان چطور است

جناب سر دبیر چطورید ؟ تعریف شمارا از اهالی مزرعه خیلی شنیدم . گاوها و خرها هر جا می نشینند ذکر خیر شما را می گویند . آنها گفته اند که شما حرف دلشان را به انسان ها منتقل کرده ائید و ما را هم تشویق کردند اگر ناراحتی یا درد دلی داریم برای شما نامه بنویسم و این شد که اینجانب خروس به همراه اهل و عیال تصمیم گرفتیم این نامه را برایتان بنویسم .

اول از خودم بگویم . من یک خروس زیبا با پر و بالهای رنگی و پر پوش و تاجی زیباتر از شعله های آتش هستم . موقع راه رفتن سرم را بالا می دهم و سینه ام را جلو می دهم و چنان با ابهت راه می روم که جوجه ها که هیچ مرغ ها هم از ترسشان پر به بدنشان سیخ می شود . چنان با صلابت این 5 عیال و 15 بچه را اداره می کنم که هیچ کدامشان جرئت جیک زدن و قدقد کردن بیخود را ندارند . زن هایم مثل پروانه دور و برم می گردند تا به حال یاد ندارم که یک کدامشان جرئت کرده باشند به من نوک بزند . چنان رام و سر به راهند و از من حساب می برند که هر حیوانی حظ می برد .

اما خاک بر سر این عباسقلی و داداش پخمه اش کنم . ! آبروی هر چه موجود نر را برده اند . ! لابد می پرسید چرا ؟ برایتان بگویم  : این عباسقلی به سن جد من رسیده اما هنوز نتوانسته یک عیال برای خودش گیرد بیاورد ، اصلا هیچ مرغی ببخشید هیچ دختری حاضر نمی شود زن این چلمنگ شود . جوجه های من از او با عرضه ترند ، حداقل اینکه من به بچه هایم یاد داده ام که خودشان دانه و حشره پیدا کنند و شکمشان را سیر کنند . اما ، این پسر کنده هنوز جیره خور آقا جانش است . خوب زشت نیست ؟ ! والا من جلوی جوجه هایم خجالت می کشم .

برادر بزرگش که بدتر . خیر سرش فقط یک زن دارد و یک بچه جوجه که از پس آنها هم بر نمی آید . زنش که واسه زن های من بد آموزی دارد . من دعا می کنم که هیچ وقت اینجا نیاید که مبادا اهل لانه ازش رفتارهای بد یاد بگیرند و نوکشان نسبت به من دراز شود . آخر یکی نیست بگوید مرد حیا نمی کنی که زنت سرت  جیغ و داد می کند و آن فسقل بچه ات مثل خر تو را رام خودش کرده . مرد هم مردهای قدیم . . . ! پدرم از پدرش و او هم ازپدرش تعریف می کند که آن وقت ها وقتی حاجی به خانه می آمد ، خانم جان تا جلوی در می آمد استقبالش ، عبا و چوب دستش را می گرفت و گیوه هایش را راست می کرد . آب می ریخت روی دست حاجی  و کلی قربان ، صدقه اش می رفت  و بعد سفره ی رنگین و خوش عطر و بو جلوی آقای خانه پهن می کرد و تا آقا و بعد خانم جان  دست به سفره نمی بردند ، بچه ها جرئت نمی کردند لقمه بر دارند . اما حالا بیا و ببین عروس ، سفره که جلو شوهرش پهن نمی کند که هیچ ، یک لیوان آب هم دستش نمی دهد . من وقتی این صحنه ها را می بینم سریع با یک قوقولی زن ها و بچه هایم را می فرستم پشت خانه که این چیزها را نبینند .

دیگر برایت چه بگویم پسر جان . من پرنده ی خوش صدائی هستم . سحر ها آواز می خوانم تا اهل خانه را برای نماز صبح و شروع کار روزانه بیدار کنم . اما ، این عباسقلی و گل بهار تن پرور به من می گویند خروس بی محل . ! ! ! یکی نیست بگوید من بی محلم که صبح موقع کار و تلاش آواز خوانی می کنم یا شما که تا بوق سگ بیدارید و مشغول سر و صدا و بوق و بکوب و آوازهای گوش خراش ؟ بعد هم تا لنگ ظهر می خوابید ! ...>>>>>> >> ((( البته بیچاره سگ اگر تا نصف شب بیدار است به خاطر پاسبانی است نه مطربی )))  بی محل شما آدمیزادها هستید .

هی . . . ! ! ! یاد مردان گذشته بخیر که به صدای ما بیدار می شدند و می آمدند از حوض حیاط وضو می گرفتند و قرآن و نماز می خواندند و از صدای لطیف قرآن خواندنشان کم کم تک تک اعضای خانواده بیدار می شدند و بعد هم ناشتائی می خوردند و هر کس می رفت سراغ کار خودش .

آقای سر دبیر دیگر این قلبم طاقت ندارد . ما خروس ها که از اول جنگی نبودیم ، این چیزها را که دیدیم دیگر اعصاب برایمان نماند و جنگی شدیم . بهتر است بیشتر از این حرف نزنم .

      از جانب من و خانواده ی بزرگم  ________________>> خدانگهدار

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 14:12  توسط yokabed  | 


نامه ی یک گاو به سر دبیر

کدخدای مجله سلام

ببخشید احوالتان چطور است ؟

می دانم اصلا فکرش را هم نمی کنید که من چه کسی هستم . آخر همیشه  وقتی یکی درس و مشق خوب یاد نمی گیرد و سواد دار نمی شود می گویند مثل گاو می ماند . بله من خود گاوم . . .

راستش دیروز غروب که از چرا برگشتیم ،  دیدیم داخل اصطبل غلغله ای بر پا شده . تمام خرها سم بر زمین می کوبند و جفتک  می پراکنند . خیلی تعجب کردیم چون الاغها معمولا در طول روز مثل خر کار می کنند و شبها از فرط خستگی مثل جنازه می افتند .خلاصه جویای ماجرا شدیم و فهمیدیم که گویا یکی از خرها برای شما کاغذ فرستاده و شما هم در مجله تان چاپ کرده اید . همگی خیلی شاد شدیم از اینکه با چنین آدم مهربان و حیوان دوستی طرفیم که حرف دل ما را می فهمد . برای همین قرار شد من هم به نمایندگی از گاوها برای شما نامه ای بنویسم و مطمئنم شما که زبان الاغها را خوب می فهمید و به زیبائی ترجمه کردید دیگر از پس زبان گاوها هم بر می آئید .

عمو جان از کجا برایت بگویم که دل ما گاوها پر است . اسممان بد در رفته . ارباب هر وقت می خواهد به پسرش عباسقلی فحش بدهد می گوید : گوساله پاشو برو دنبال کاری ، مثل گاو می خوری و می خوابی ! آی . . . آی دل ما گاوها می سوزد که نگو . ، پسر لندهورش را به بچه ی ناز و چشم درشت و معصوم من نسبت می دهد . تازه کجا ما گاوها فقط می خوریم و می خوابیم ! ! ! اول صبح ما را می برند سر زمینهایشان ، از صبح تا غروب علف می خوریم ، بعد هم که دنبالمن می آیند به عنوان تشکر دو تا (( >> ما ما << )) می کنیم و بعد (( >> 10 << )) برابر چیزی که خوردیم شیر می دهیم ، حالا بماند که از همین شیر ما __>> کره و پنیر و سرشیر و ماست و دوغ و کشک <<__ تولید می کنند . شوهرهایمان هم که زمین ها رو شخم می زنند . حالا همین عباسقلی از صبح که چشمش را باز می کند می خورد و می خورد ، خواهرش بدتر از خودش ، خانم از وقتی دانشگاه رفته کلاس می گذارد و می گوید : اوه ه ه ه مامان شیر این گاو بو می ده من شیر پاستوریزه می خوام ، این سرشیر ها هم خیلی بد مزه اند خامه شکلاتی بگیرید . ماستشم خیلی پر چربه رژیمم خراب میشه ، لطفا ماست کم چرب بگیرید .

دختره ی  پر قر و ادا ! ! ! معلوم نیست این رژیم چه کوفتی است که هی تو سر ما می زند و مدام می گوید : هیکلم شده مثل گاو باید رژیم بگیرم  . !  مگر هیکل ما چه عیبی دارد ؟ به این قشنگی و پرواری و پر گوشتی . لابد هیکل استخوانی و مردنی خودش خوبه که اگر جلوی سگ های گله هم  بیاندازیم  تف می کنند .   

سر دبیر شما بگوئید لطفا ، چرا دخترهای ده ما اینجوری شده اند ؟  والا ما گاوها نسل اندر نسل از گذشتگانمان شنیدیم که دخترهای تپلی و لپ گلی و گیسوهای بلند و پر پشت با انگشت های ظریف و لطیفشان شیر گاوها را با حوصله می دوشیدند ، اما ما که چیزی ندیدیم .! این گل بهار که ما می بینیم یک دختر لاغر مردنی بدون لپ است طوریکه استخوان های گونه اش بیرون زده ، رنگش مثل یرقان گرفته ها زرد است ، البته دروغ نگفته باشم صبح ها که می خواهد به دانشگاه برود کلی رنگی و سرخ و سفید است ولی عصرها که بر می گردد رنگ هایش قاطی پاتی است . هر وقت هم که مادرش می گوید که شیر ما را بدوشد با آه و ناله می گوید " مامان ناخن هایم خراب می شود " . یک حرف های عجیبی هم در مورد ناخن هایش می زند که دقیقا نمی دانم می گوید ناخن هایش را کور کرده یا اینکه ناخن هایش من را کور کرده ، ما را کور کرده ، مانی را کور کرده ، بالاخره چه می دانم با ناخن هایش  یه کسی را کور کرده و خراب می شوند .>>>>>>>>>>>>> داخل پرانتز بگویم : ( کی گذشته ها دخترها جرئت داشتند به این راحتی و بلندی اسم پسری را جلو ننه و آقا جانشان بیاورند  ، چه برسد به اینکه بلند بگویند که بلائی سر یک پسر آورده اند .! آن زمان ها وقتی اسم پسر می آمد دختر ها 100 بار سرخ و سفید می شدند ، به قول بی بی جان ، این دانشگاه دخترها رو گیس بریده کرده .! ) والا ما گاوها اینجا حرف هایی می شنویم که باعث شده 2 برابر اجدادمان شاخ در بیاوریم !

وبعد هم می گوید دستم بوی پهن می گیرد و سر کلاس از دوستانم خجالت می کشم ! یکی نیست به این دختر بگوید که اگر همین پهن گاوها نبود که مزرعه و باغتان با این کودهای آشغالی شیمیائی این همه محصول خوب نمی داد و آقا جانت این همه پول دار نمی شد  که بتوتند پول دانشگاه و خرج زندگی تو را بدهد . دختر جان اگر به جائی برسی ( که البته بعید می دانم ) از همین کود به قول شما بو گندوی ما ما بوده . تازه یک روزگاری همین کود ما از 100 تا اورانیوم غنی شده هم بیشتر نور تو خونه ها تولید می کرد ! ولی کی هست قدر ما را بداند . ؟  ! ! ! . . .

خلاصه آقای سر دبیر حرف برای گفتن زیاد داریم ، این دل ما خیلی پر است . برتری ها و خاصیت ما خیلی بیشتر از اینهائی است که گفتم . من اصلا از گوشت و شاخ و روئه و چرم  و  . . .  گاوها حرفی نزدم . ، ولی می دانم همین چند مورد کافی است تا نشان دهنده ی برتریمان نسبت به آدم های پر خور و تن پرور و بی کاره باشد .

من نیز طی این نامه ی سر گشاده اعلام می کنم : ما گاوها از تمام کسانی که با جملاتی چون : " مثل گاو می خورد " ، " مثل گاو سرش را می اندازد ، می آید " ، " مثل گاو نفهم است "  و عباراتی از این دست که سعی در نابود کردن ارزش های گاوی و نادیده گرفتن خواص گاوی دارند ، اعلام انزجار می کنیم  ولی با وجود تمام این توهین ها و تحقیرها ، از وظایف خطیر خود از جمله تامین سلامت تغذیه ی انسان ها ، دست بر نمی داریم و امیدواریم که با خوردن مواد غذائی  سالم و بهداشتی و اصل ، لااقل کمی هم عقلشان سالم شود .

اسب و خروس و عیال هایشان و سگ و اردک ها ، همه و همه برای شما سلام مخصوص می رسانند .                                                                             

                پایان

                      گاو پیشانی سفید معاون صنف گاوان شیرده و شخم زن

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 13:53  توسط yokabed  | 


نامه ی یک سگ به سر دبیر یک مجله

 

س س سلام

من سگ هستم که البته کار سگ شکاری هم بلدم . من به اربابم خیلی وفا دارم . همیشه حواسم به مزرعه و گله اش بوده و اگر اجنبی یا دشمن به آنها نزدیک شده حسابش را رسیده ام . حالا شما بگوئید این کار من بد است ؟ زشت است ؟ خلاف عقل و منطق آدمیزاد است ؟ اگر نه ، پس چرا هر وقت این عباسقلی وحشی می شود به عالم و آدم می پرد و اصلا ملاحظه ی ننه و آبجی و آقایش را نمی کند و می گویند اخلاقش مثل  سگ شده ؟من تا به حال در طول عمر سگی ام نه دیده ام و نه شنیده ام که کسی به نزدیکان و یا صاحبش بپرد ، یا آنها را گاز بگیرد . مگر اینکه سگ هار بوده باشد ، که آن هم به خاطر مریضی اش است . باور کنید عباسقلی وقتی وحشی می شود از سگ هار هم بدتر است و وقتی گل بهار بهش می گوید ((بازتو سگ شدی ؟)) انگار غم عالم به سینه ام میریزد .

گل بهار هم بدتر از او ، به آقا گفته این سگ بی ریخت را تو بیابان ول کنید و یک سگ سفید پا کوتاه بگیرید که آدم خوشش بیاید . یکی نیست به این دختر بگوید که سگ پا کوتاه پشمالو مگر می تواند از باغ و گوسفند شما نگهبانی کند .

من دیگر حرفی برای گفتن ندارم . فقط بدانید شما آدم ها خیلی به ما ظلم می کنید .   ولی ما باز هم طبق فطرتمان به شما خیانت نمی کنیم . کاش می شد   شما هم کمی طبق فطرتتان رفتار می کردید .

                                                                          با ادب و احترام  :    ـــــــ >>  سگ

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 10:35  توسط yokabed  | 


 

زاده ی آسیا

                        یک روز از خواب پا می شی  

     می بینی رفتی به باغ 

     هیچ کس دورو برت نیست

  همه رو بردی ز یاد

              چندتا موی دیگت سفید شد

ای مرد بی اساس

           جشن تولد تو باز مجلس عزاست

بریدی از اساس

    قوز پشتت بیشتر شد 

     شونه هات افتاده تر

          پیرامونتو ببین با دقت

می سوزن خشک وتر،می سوزن خشک وتر،می سوزن خشک وتر

                این که زاده ی آسیائی رو می گن  

                جبر جغرافیائی                 

                 اینکه لنگ در هوائی و           

              صبحونت شده سیگار و چائی              

   ای عرش کبریائی  چیه پس تو سرت                  

     کیبا ما راه میائی جون مادرت                             

اینکه دستاتو روی سر می ذارن                                             

اینکه باهات هیچ کاری ندارن                                              

   اینکه تو بازیشون راهت نمی دن                                            

اینکه سر به سرت می ذارن                                                      

اینکه   .   .   .                                                                     

   زاده ی آسیائی رو می گن جبر جغرافیائی      

                                           

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم دی 1386ساعت 12:46  توسط yokabed  |