آخرین چیزی که از دست می رود امید است .       ایتالیائی 

 
  مرد نیک ، صدای وجدان را می شنود .            اسپانیائی

آن زنده که کاری نکند ، مرده به از اوست .            ایرانی

 اعتماد به نفس دو سوم موفقیت است .                ایرانی

آدم همه کاره ، هیچ کاره است .                   ایرانی

زیستن یعنی تلاش .                             آلمانی

     
 درستکار باش و از هیچ کس نترس .       آلمانی

سختی و همواری را با هم پذیرا بشو .        انگلیسی

 عجله ، پدر ناکامی است .   انگلیسی

محبت و ترس با هم جمع نمی شوند .         انگلیسی

 آدم عاقل فقط روزهای طلائی را می شمارد .      اسلواکی 

اگر بهترین باشید کائنات برای شما بهترین را هدیه می دهد . احمد حلت

اراده ی خوب راه را کوتاه می کند .        برزیلی

 کسی موفق می شود که خسته نمی شود .     پرتغالی

عاقل زبانش را در قلب و احمق زبانش را در دهان جای داده .  پاکستانی

کلمات طلائی ، درهای آهنی را می گشاید .     ترکی

 عشق ترس را از بین می برد .        چک و اسلواکی

 کار ،مادر زندگی است .       چک و اسلواکی

مردی که لبخند به صورت ندارد ، دکان باز نمی کند .    چینی

اگر پیری پند ده و اگ جوانی پند گیر .             چینی

 آن چه گرانبهاست هدیه نیست ، بلکه محبت است . روسی

 نظم در زندگی بهترین داروست .     فلسطینی

 سخن پیامبر دل است .            فلسطینی

 سکوت اشتباه نمی کند .            هندی                 

اگر از دیگران نفرت داری ، خود را اصلاح کن .     عربی

مزد ، برابر زحمت است .       عربی 

 آدم تنبل عصای شیطان است .     ولزی

 آ ئینه ی هر کس ، همسایه ی اوست .     ولزی

اگر می خواهی دوستت بدارند ، دوست بدار .   لاتینی

                 پیش از آن که   .    .    .

پیش از آن که از غذائی که خوردید ایراد بگیرید ، به آن کسی بیاندیشید که چیزی برای خوردن ندارد .

 پیش از آن که از همسرتان گله مند شوید ، به آن کسی بیاندیشید که گریه کنان در پیشگاه خداوند زانو زده و مونسی از او می طلبد .

پیش از آن که از فرزندتان انتقاد کنید ، به آن کسی بیاندیشید که در آرزوی بچه دار شدن می سوزد و راه به جائی نمی برد .

 پیش از آن که از کثیفی خانه و از این که کسی در کار خانه و رفت و روب کمک حال شما نیست شکایت کنید ، به آن کسی بیاندیشید که سر پناهی جز خیابان ندارد .

پیش از آن که از زیادی مسافتی که از رانندگی کرده اید شکایت کنید ، به آن کسی بیاندیشید که همان مسیر را با پای پیاده طی می کند .

و آن هنگام که خسته اید و ناراضی از شغلی که دارید شکایت کنید ، به آن کسی بیاندیشید که بیکار یا معلول است و در آرزوی داشتن شغلی مثل شغل شماست .

اما پیش از آن که انگشت اتهام را به سوی کسی نشانه بروید ، به خاطر بیاورید که همه ی ما گناه کاریم و در نهایت همه ی ما باید جوابگوی یگانه خالق قادر باشیم .

و آن هنگام که به واسطه ی داشتن افکار مزاحم و آزار دهنده سخت اندوهگین هستید ، لبخندی زده و خدا را شکر کنید که هنوز زنده هستید و در تکاپو و تلاش .

     زندگی عطیه ی خداوند است ، پس تو ای انسان آگاه :

       زندگی کن ،   

       از آن لذت ببر ،               

       شکرانه اش را به جا بیاور  ،

       و اهداف زندگی ات را به تمامی جامه ی عمل بپوشان .

                                       بیست قدم مانده تا بهار

                            مادرم    

                            مثل پرنده ای خسته

                           دل شکسته 

                           بال زد و رفت 

                                   *

                          بیست قدم مانده تا بهار

                          مادرم  که ((خدا مرگم بده ))

                          از زبانش نمی افتاد ،

                          ناگهان خدا مرگش داد و

                          از زبان و زمان افتاد

                       *

                              مادرم 

                         که همیشه موقع خداحافظی گریه  می کرد

                         که همیشه از دوری و تنهایی ناله می کرد

                         ناگهان بی گریه و گله و شکایت

                         بقچه ی سفر را بست و رفت 

                       *

                             مادرم 

                         بیست قدم مانده تا بهار

                         در صبحی زود بیدار شد

                         پیش از آن که کسی سنگش بزند

                         مثل پرنده ای رها

                         از اتاق به ایوان

                         از ایوان به درخت

                                   و از درخت

                        به لکه های سفید ابر پرید 

                     *

                        آه   .    .     .

                       و حالا لباس آبی آسمان

                       بوی تو را می دهد

                                   باران از سینه ی تومی نوشد

                       تا درخت را شاعر کند

                       و باغچه را طاهر کند  .

 شهرت طلبی ، بی هنری  ،دونی چند  

    کردند جهان را به جهنم مانند               

                         صد بار زمین به خون مردم تر شد             

                           تا نام فلال بن فلان گشت بلند   

                                              خلقت زن

     کیم من ، دردمندی ، نا توانی

                                            اسیری ، خسته ای ، افسرده جانی

      تذروی آشیان بر باد رفته

                                           بدام افتاده ای ، از یاد رفته

      دلم بیمار و لب خاموش و رخ زرد

                                            همه سوز و همه داغ و همه درد

      بود آسان علاج درد بیمار

                                   چو دل بیمار شد ، مشکل شود کار

      نه دمسازی ، که با وی راز گویم

                                         نه یاری ، تا غم دل باز گویم

      در این محفل چو من حسرت کشی نیست

                                         بسوز سینه ی من ، آتشی نیست

     الهی  در کمند زن نیفتی

                                        و گر افتی ، به روز من نیفتی

      میان بر بسته چون خونخواره دشمن

                                        دل آزاری ، به آزار دل من

     دلم از خوی او ، دمساز درد است

                                       زن بد خو ، بلای جان مرد است

     زنان چون آتشند از تند خوئی

                                       زن و آتش ، ز یک جنسند گوئی

     نه تنها نامراد آن دل شکن باد

                                که نفرین خدا بر هر چه زن باد 

     نباشد در مقام حیله و فن

                                       کم از نا پارسا زن ، پارسا زن

     زنان در مکر و حیلت گونه گونند

                                       زیانند و فریبند و فسونند  

      چو زن یار کسان شد ، مار ازو به

                                چو تر دامن بود گل خار از او به

      حذر کن ، زان بت نسرین بر و دوش

                                      که هر دم با کسی گردد هم آغوش

     منه در محفل عشرت ، چراغی

                               کزو پروانه ای گیرد سراغی

     میفشان دانه ، در راه تذروی

                              که ماوا گیرد از سروی به سروی

     وفاداری مجوی از زن ، که بی جاست

                                   کزین بر بط نخیزد نغمه ی راست

     درون کعبه ، شوق دیر دارد

                                   سری با تو ، سری با غیر دارد

            *          *          *           *           *

           ادامه ی مطلب رو بزنید و شعرو بخونید ،تا ببینید شاعر

            این شعر ،یعنی استاد محمد حسن رهی معیری 

                       چه شعری در مورد زنها سروده .

                      یادتون نره ه ه ه   . . .    

           ـــــــــــــــــــــــــــــ  ادامه ی مطلب یادت نره 

  ((( از حسنک کجایی تا چوپان دروغگو  در کتاب های درسی امروز  )))

فصل اول :    

ـــــ  شب شده بود ، اما حسنک به خانه نیامده بود  .حسنک مدتهای زیادی است که به خانه نمی آید     او به شهر رفته و در آنجاشلوار جین و تی شرت های رنگی به تن می کند  . او هر روز صبح به جای غذا دادن به حیوانات ،جلو آینه به موهای خود ژل می زند . مو های حسنک دیگر مثل پشم گوسفند نیست ،چون او به موهای خود گلت می زند .

  فصل دوم : 

ـــــ دیروز که حسنک با کبری چت می کرد   ،کبری گفت که   تصمیم بزرگی گرفته است . کبری تصمیم داشت حسنک را رها کند  و دیگر با او چت نکند ، چون او با پتروس چت می کرد . پتروس همیشه پای کامپیوترش نشسته و چت می کند . روزی پتروس دیدکه سد سوراخ شده ،اما انگشت او درد می کرد ، چون زیاد چت کرده بود . او نمی دانست که سد تا چند لحظه دیگر می شکند و از این رو در حال چت کردن غرق شد .  

 فصل سوم : 

ــــ برای مراسم دفن او ، کبری تصمیم گرفت با قطار به آن سرزمین برود ، اما کوه روی ریل ریزش کرده بود . ریز علی دید که کوه ریزش کرده اما حوصله نداشت  . ریز علی سردش بود و دلش نمی خواست لباسش را در آورد . ریز علی چراغ قوه داشت ، اما حوصله ی درد سر نداشت .قطار به سنگ ها بر خورد کرد     و منفجر شد   . کبری و مسافران قطار مردند   . اما ریز علی بدون توجه به خانه رفت .

 فصل چهارم : 

ــــ خانه مثل همیشه سوت و کور بود . الان چند سالی است که کوکب خانم همسر ریز علی مهمان نا خوانده  ندارد . او حتی مهمان خوانده هم ندارد .او حوصله ی مهمان ندارد  . او پول     نداردشکم مهمان ها را سیر کند . او در خانه تخم مرغ و پنیر دارد ، اما گوشت ندارد . او آخرین بار که گوشت قرمز خرید ، چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت   ،اما او از چوپان دروغگو گله ندارد ، چون دنیای ما خیلی چوپان دروغگو دارد .

 نتیجه :    

به همین دلیل است که دیگر در کتاب های دبستان آن داستان های قشنگ وجود ندارد .

تنگ غروب از سنگ بابا نان در آورد

آن را برای بچه های لاغر آورد

مادر برای بار پنجم درد کرد و

رفت و دوباره دختر آورد

گفتند:((دختر نان خور است )) وبا خودش گفت:

((ای کاش می شد یک شکم نان آور آورد .))

                *****

    (پدر ،دختر ،مهمان )    

تنگ غروب از  سنگ بابا نان در آورد

آن را برای بچه های لاغر آورد

تنگ غروب آمد پدر،با سنگ،در زد

یک چند تا مهمان برای مادر آورد :

مردی غریبه، با زنانی چادری که

مهمان ما بودند را پشت در آورد

هی رفت و آمد ،هدیه ای آخر سر آورد

من بچه بودم ،وقت بازی کردنم بود

جای عروسک ، پس چرا؟انگشتر آورد!!!

دست مرا محکم گرفت و با خودش برد

دیدم که بابا کم . . . نه ،از کم ،کمتر آورد

               *****

  ( مادر ،دختر )

تنگ غروب از سنگ بابا نان در آورد

آن را برای بچه های لاغر آورد

مادر برای بار آخر درد کرد و

رفت و نیامد،باز اما دختر آورد .

  اگر زنان بر دنیا حکومت می کردند!!! 

۱**  مردها به پر خوابی معروف می شدند . 

۲**  زن های کمتری رژیم می گرفتند ، چون استاندارد وزن ایده ال آنها از ۴۰ کیلو بالاتر میرفت .

۳**  خرید به عنوان یکی از حرکات آیروبیک در نظر گرفته می شد  .

۴**  مردها منشی روئسای زن می شدند .  

۵**  دستمزد مردها به ازای هر یک دلاری که زن ها به دست می آوردند ، ۷۰سنت بود .

۶**  در حالی که زن مشغول دیدن تلویزیون بود ، مرد خانه برایش نوشیدنی و آب میوه می آورد .

۷** مردها عباراتی چون متاسفام ، دوستت دارم ، اصلا چاق به نظر نمی رسی را یاد می گرفتند .

۸**  مردها را بنا به وضع ظاهرشان و زن هارا بر اساس عملکردشان مورد قضاوت قرار می دادند .

۹**  مردها از صبح تا شب در این فکر بودند که زن ها در چه فکرند ؟

۱۰**  مردها همان قدر که به کار خود اهمیت می دادند ، استحکام روابط خانوادگی و خویشاوندی خود را نیز مهم مشمردند .

۱۱**  برنامه خبرورزشی تلویزیون بیشتر از یک دقیقه نبود و مردهای چاق دائما نگران اضافه وزن نبودند .

۱۲**  پس از تولد کودک ، به مردها شش هفته مرخصی برای مراقبت از فرزند تعلق می گرفت .

هیس    اینارو بخونید ، اما  باور نکنید .

                             مار اگر گوید که مورم ُبشنو باور نکن                     

                             دیو اگر گوید که هورم ُبشنو وباور نکن 

                              گر بگویدروبه افسونگر نیرنگ باز                         

                              کز فریب و حیله دورم بشنو و باور نکن

                              ور بگوید مرده خورکفتارُ کزبهر صواب                      

                             خادم اهل قبورم بشنو و باور نکن

                             ور بگوید سنگ پشتی بی نوا ُ کز چابکی              

                             پهنه پیما چون ستورم بشنو وباور مکن

                          ور دغل بازی کند دعوی که دولت خواه تو                

                           در غیاب و در حضورم بشنو و باور مکن

                            ور بگوید قاضی مسکین که در هنگام رای               

                            دشمن ارباب زورم بشنو وباور نکن

                            ور بفرماید وکیلی در بهارستان که من                   

                            سیر از این داروالغرورم بشنو و باور نکن

                            گر وزیری گفت:کز تیمار خلق آشفته است            

                            بشنو باور نکن زیرا که هذیان گفته است

                                      شاعر  =  رهی معیری

دل زود باورم را،به کرشمه ای ربودی       

                              چو نیاز ما فزون شد ،تو به ناز خود فزودی 

بهم الفتی گرفتیم،ولی رمیدی از ما            

                             من و دل همان که بودیم و تو آن نه ای که بودی 

من از آن کشم ندامت ،که تو را نیاز مودم            

                             تو چرا ز من گریزی ،که وفایم آزمودی

زدرون بود خروشم ،ولی از لب خموشم       

                             نه حکایتی شنیدی،نه حکایتی شنودی

چمن از تو خرم ای اشک روان ،که جویباری      

                            خجل از تو چشمه ای چشم رهی ،که زنده رودی

 جلوی من قدم بر ندار

شایدنتونم دنبالت بیام

پشت سرم راه نرو

شاید نتونم رهرو خوبی باشم

کنارم راه بیا و دوستم باش .