 قطار می رود ، تو می روی ، تمام ایستگاه می رود . ، و من چقدر ساده ام که سال های سال در انتظار تو کنار این قطارِ رفته ایستاده ام و همچنان به نرده های ایستگاهِ رفته تکیه داده ام ! ((__با این که فصل زمستونو خیلی دوست دارم از همه ی فصل ها بیشتر و بعد فصل پائیز ، و این که خودم متولد فصل تابستون هستم ، از تابستون متنفرم یه کم هم از بهار بدم میاد ، اما ، . . . بعد هر زمستون بهار میاد__)) _______ می روم در پی پاک کن باشم ، زندگی را باید از سر سطر نوشت ______ 
:Powered By BLOGFA.COM |
۱۷ سالگی من
با این ترانه بر گردیم به ۱۷ سالگی من به خنده های بی وقفه به بغض خانگی من به امتحان شهریور به وحشت شب آخر به لحظه های تقلب خط خطی گوشه ی دفتر آن گلاب دان قدیمی در کدامین صخره افتاد شاپرک بانوی آواز در کجای شعله جان داد در کجای کوچه گم شد سکه ی جوانی من . . . . . بگو کجا به گل نشست کشتی بادبانی ما بوی خوب گندم چه شد هفته ی خاکستری کو
حرف ناب شام آخر
کوچه شد چراغ جاد و و و . . . . . . .
با این ترانه بر گردیم به ۱۷ سالگی من . . .
+
نوشته شده در چهارشنبه هشتم خرداد 1387ساعت 15:22 توسط yokabed
|
|
، 
، 
،
،
، 
،
،
، 
،
، 
،
، 
>>> 
>>> 
>>> 
>>> 
