خواب

 ـــــــــ   روزگار اگر روزگار ماست ، هیچ احوالی از ما نپرس . . . نه زنگی بزن . . . نه خطی بنویس . . .  نه نامه ای بفرست . . .

زندانی نیستم ، بیمارستان نیستم ، خانه نشین نیستم ،

                                                                    پس زنده ام هنوز . . . !

حالا برو می خواهم بخوابم ، می خواهم به خوبی همین شب و روز همیشه بیندیشم .

ما زنده ائیم ،

   هنوز صبح ها خسته از خواب بر می خیزیم ، شب ها خسته به خانه بر می گردیم ، کسی به ما نمی گوید دست و رویت را کجا شسته ای . . . کسی به ما نمی گوید اسمت چیست . . . کسی از ما نمی پرسد شماره ی کفش همسایه ات چند است . . .

                                                                 اصلا چرا زنده ای هنوز . . . !

کسی کاری به کلمات مخفی ما ندارد . ما خوش بخت هستیم دوست من  .  .  .

  ــــــ  حالا برو می خواهم بخوابم . ، فقط بخوابم ، خواب   .   .   .