ز شاخ تر ، گرائیدن به هر سوی

ز امواج خروشان ، تند خوئی

                                              ز روز و شب ، دو رنگی و دو روئی

صفا از صبح و شور انگیزی از می

                                             شکر افشانی و شیرینی از نی

ز طبع زهره ، شادی آفرینی

                                              ز پروین ، شیوه ی بالا نشینی

ز آتش گرمی و دم سردی از آب

                                             خیال انگیزی از شبهای مهتاب

گران سنگی ، ز لعل کوهساری

                                             سبک روحی ، ز مرغان بهاری

فریب از مار و دور اندیشی از مور

                                            طراوت از بهشت و جلوه از حور

ز جادوی فلک ، تزویر و نیرنگ

                                            تکبر از پلنگ آهنین چنگ

ز گرگ تیز دندان کینه جوئی

                                           ز طوطی ، حرف نا سنجیده گوئی

ز باد هرزه پو ، نا استواری

                                         ز دور آسمان ، نا پایداری

جهانی را به هم آمیخت ایزد

                                          همه در قالب زن ریخت ایزد

ندارد در جهان ، همتای دیگر

                                          به دنیا در بود ، دنیای دیگر

ز طبع زن ، به غیر از شر چه خواهی

                                        وزین موجود افسونگر چه خواهی ؟ 

               *          *        *         *          *

(((  اگر زن ، نو گل باغ جهان است     

             چرا چون خار ، سر تا پا زبان است  ؟

                       چه بودی گر سرا پا گوش بودی      

                                   چو گل با صد زبان خاموش بودی  )))

             *          *  

                         چنین خواندم زمانی در کتابی

زگفتار حکیم نکته یابی :

            دو نوبت مرد عشرت ساز گردد       

            در دولت به رویش باز گردد

                      یکی آن شب ، که با گوهر فشانی     

                                    دگر روزی که گنجور هوس کیش   

                                     بخاک اندر نهد گنجینه ی خویش